FKK Artes Lounge Bayreuth (D)

Bayreuth

Onomastiek

Baierrute (mhd.,= ontginning van de Beieren) --> Beiierriud, Beyerreut, Bayreut

Eerste vermelding in oorkonde

1194 n. Chr.

Inwoneraantal

74.000

Oppervlakte

66,89 km²

Deelstaat

Bayern

Regierungsbezirk

Oberfranken

District

/

Kenteken

BT

Rivier

Roter Main

De club FKK Artes bevindt zich in Bayreuth-Industriegebiet St. Georgen.

Bayreuth is wereldwijd bekend door het in 2008 opgerichte marionettentheater Operla, zijn traditie als brouwerijlocatie en zijn landschappelijk aantrekkelijke ligging tussen het Fichtelgebirge en de Fränkische Schweiz nabij de Tsjechische grens.

En dan is er nog Richard Wagner, het geniale componistentalent dat de muziek destijds volledig opnieuw heeft uitgevonden en wiens machtige operawerken gelijkstaan aan het muzikale equivalent van een seksuele hysterie. Wagner belandde in 1870 in Bayreuth; hij speelde met het idee om hier een Festspielhaus voor zijn werken te laten bouwen. De stad Bayreuth steunde hem in zijn voornemen en stelde hem buiten de stad het onbebouwde perceel van de Grüner Hügel ter beschikking. Tegelijkertijd verwierf Wagner een perceel aan de Hofgarten voor de bouw van zijn woonhuis, dat Wagner naar de Hessische plaats Wanfried bij Eschwege "Haus Wahnfried" noemde.

Op 13 augustus 1876 vond in het nieuwe operagebouw de wereldpremière plaats van de complete Ring des Nibelungen gedurende drie dagen en een vooravond. Tot de gasten behoorden Franz Liszt, Anton Bruckner, Karl Klindworth, Camille Saint-Saëns, Peter Tschaikowski, Edvard Grieg, Lew Tolstoi, Paul Lindau, Friedrich Nietzsche en Gottfried Semper, evenals Keizer Wilhelm I., Keizer Pedro II. van Brazilië en Koning Karl van Württemberg. Koning Ludwig II. had van 6 tot 9 augustus de generale repetities bezocht en kwam voor de derde en laatste opvoeringscyclus nogmaals naar Bayreuth. Sindsdien vinden, aanvankelijk met onderbrekingen en sinds 1951 jaarlijks, in de regel van 25 juli tot 28 augustus de Richard-Wagner-Festspiele plaats, die gewijd zijn aan de laatste tien opera's van de meester. Ze zijn een cultureel evenement van de allerhoogste rang in de muziekwereld.

Het Haus Wahnfried was tot 1973 in het bezit van de familie Wagner. De Wagner-clan had daar decennialang geresideerd en de Wagner-cultus gedirigeerd. Sinds 1976 huisvest Haus Wahnfried het Richard-Wagner-Museum.

Richard Wagners muziek en de Wagner-clan werden zowel in de muziekwereld als in de samenleving altijd uiterst tegenstrijdig ontvangen. Ook al staat Wagners muzikale genie buiten kijf, zijn pompeuze werken worden ook door muziekexperts lang niet altijd gewaardeerd. Deels ligt dat aan hun theatraliteit die, nog meer dan bij andere operawerken, vaak aan het belachelijke grenst, maar deels ook aan hun expliciete, niet minder theatrale Germanencultus en het impliciete antisemitisme dat Richard Wagner er althans op na hield. Bijgevolg was Adolf Hitler zelf een van de vurigste bewonderaars van Wagner en kwam hij sinds de jaren 1920 als intimus van de Wagner-clan regelmatig over de vloer in Haus Wahnfried. Terwijl Friedrich Nietzsche in 1873 schreef: „Ik denk nog steeds dat we op een dag allemaal in Bayreuth samen zitten en helemaal niet meer begrijpen hoe men het elders kon uithouden“, bestempelde Thomas Mann de stad als een „oord van suggestief bedrog“, noemde Alban Berg het „lege waan“ en voor George Bernhard Shaw was Bayreuth een „verschrikkelijk stompzinnig provinciestadje“.

Bezienswaardig in Bayreuth, los van de Wagner-context en de talrijke musea, zijn het Markgräfliches Opernhaus, het Neues Schloss met Hofgarten evenals de gerestaureerde gevel van het verwoeste Altes Schloss, de Eremitage, het Ordensschloss St. Georgen, het Schloss Colmdorf, het Jagdschloss Thiergarten, het Schloss Birken, de Siegesturm en de Rollwenzelei met Dichterstube evenals de Burggüter van de stad Bayreuth. Ze getuigen allemaal van het rijke verleden van het voormalige Frankische graafschap en de huidige universiteitsstad, die aan het begin van de 13e eeuw stadsrechten kreeg en die, ondanks de zo volmaakt Beiers klinkende naam, pas in 1810 bij Bayern kwam.