Marina Nova Gorica (SLO)

Nova Gorica

Onomastiek

De stad behoort historisch gezien tot Gorizia (Duits: Görtz) in Italië. De naam verwijst naar de graven van Görtz, wiens zetel de stad sinds de late middeleeuwen was. De Slavische variant "Gorizia/Gorica" is een verkleinwoord van het Sloveense woord "gora" en betekent zoiets als "kleine heuvel".

eerste vermelding in oorkonden

1948 n. Chr.

Inwoneraantal

37.000

Oppervlakte

309 km²

Statistische regio

Goriška

Kenteken

GO

Rivier

Soča (Sontig/Isonzo)

De Club Marina bevindt zich ten oosten van Nova Gorica voorbij het bos van Rožna Dolina.

Nova Gorica (Duits: Neu-Görz) is een grensstad in het westen van Slovenië, direct aan de Italiaanse grens. Ze behoort historisch tot de stad Görtz, die zich aan de andere kant van de grens in Italië bevindt en de naam Gorizia draagt. De stad is traditioneel drietalig (Duits/Italiaans/Sloveens) en ligt ongeveer 65 km ten westen van de hoofdstad Ljubljana (Laibach) en 35 km ten noorden van de Italiaanse stad Triest. Nova Gorica is na de aan de Adriatische kust gelegen havenstad Koper de op één na grootste stad in West-Slovenië.

Goertz werd in het jaar 1001 voor het eerst in oorkonden vermeld en was sinds de late middeleeuwen de zetel van de graven van Görz. Na het uitsterven van de grafelijke familie kwam hun gebied rond 1500 in handen van de Habsburgers en daarmee vervolgens bij Oostenrijk. Na de verloren Eerste Wereldoorlog kwam in het Verdrag van Saint-Germain het gehele gebied samen met Istrië bij Italië.

Op de Vredesconferentie van Parijs in 1946, ook wel de conferentie van de 21 naties genoemd, onderhandelden de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog over de vredesvoorwaarden met de voormalige bondgenoten van het Duitse Rijk: Italië, Roemenië, Hongarije, Bulgarije en Finland. De verdragen werden op 10. februari 1947 ondertekend. Het Italiaans-Joegoslavische vredesverdrag betekende voor Italië de afstand van Istrië; Triest werd uitgeroepen tot "vrije stad". Een gevolg van dit verdrag was dat de stad Görz door de nieuwe grens getrokken werd, waarbij het grootste deel in Italië bleef en enkele voorsteden bij Joegoslavië kwamen. De staatsgrens liep over het stationsplein Piazza Transalpina. De stad Nova Gorica werd in 1948 vanaf de tekentafel nieuw aangelegd. Nadat Slovenië in 2007 toetrad tot het Schengenakkoord, is de deling van de stad de facto overwonnen.

Nova Gorica profileert zich tegenwoordig vooral als een toeristisch aantrekkelijke amusements- en vrijetijdsbestemming en is de zetel van meerdere casino's die zijn ondergebracht in elegante hotelcomplexen. De stad ligt halverwege de berguzen van de Julische Alpen en de Adriatische kust, op slechts een steenworp afstand van traditionele wijnbouwgebieden en machtige bossen, en niet ver van authentieke mediterrane dorpen en grotere steden in het Middellandse Zeegebied zoals Triest, Venetië en Ljubljana. De stad is een uitstekend uitgangspunt voor excursies naar het nabijgelegen heuvellandschap Brda, de Soča- en Vipava-vallei, naar de hoogvlakten Trnovska en Banjška planota of naar de Karst met de wereldberoemde grot van Postojna. De Heilige Berg in de buurt van de stad is naast de bedevaartskerken Brezje und Maria Neustift (Ptujska Gora) een van de drie grootste pelgrimsoorden van Slovenië.

De reis naar Nova Gorica is in de meeste gevallen het eenvoudigst vanaf de Italiaanse kant via de snelweg A34 en het station Gorizia Centrale. Als alternatief is via Slovenië ook het station Nova Gorica bereikbaar.

Nova Gorica is sinds 1995 een universiteitsstad.