Diamond Moers (D)

Moers

Onomastiek

murse (ahd.,= moeras)

Eerste vermelding in oorkonde

9. eeuw n. Chr.

Inwoneraantal

104.000

Oppervlakte

67,68 km²

Deelstaat

Nordrhein-Westfalen

Regierungsbezirk

Düsseldorf

Kreis

Wesel

Kenteken

WES, DIN, MO

Rivier

Moersbach

De Club Diamond bevindt zich in Moers ten noorden van het station.

De Rijn scheidt landschappen en regio's. Moers grenst direct aan de stadsdelen van Duisburg op de linkerrijnoever en ligt op slechts ongeveer 10 km afstand van de bruisende stadskern van de grote buurman, maar heeft zijn rustige karakter, dat zo typerend is voor de vele plaatsen aan de Nederrijn tussen Rijn en Maas, grotendeels behouden. De stad is via de snelwegen A57 in het westen en de transversalen A40 und A42, die hier het Kreuz Moers en het Kreuz Kamp-Lintfort vormen, perfect aangesloten op het autoverkeer over lange afstand, in het bijzonder ook van en naar Nederland. Met Nederland heeft Moers bovendien een bijzondere band, want in het jaar 1597 nam Maurits van Oranje de stad in. Onder de Nederlanders kwam de stad tot economische bloei en bleef zij grotendeels gespaard voor de verwoestingen van de Dertigjarige Oorlog. Pas in 1702 kwam Moers door erfopvolging aan Preußen en werd het in 1706 een vorstendom.

Het voormalige middeleeuwse graafschap bezit in de stadskern een gezellige voetgangerszone, waar aan de zuidzijde direct het uitgestrekte Schlosspark met het beroemdste bouwwerk van de stad - het Moerser Schloss - op aansluit, dat in zijn eerste vorm al rond 1200 werd gebouwd. De afstanden in Moers zijn kort en buiten de stadskern bevinden zich, met name aan de westelijke en noordelijke kant, bedrijventerreinen die tegenwoordig een deel van het stadsbeeld bepalen.

Tot rond het jaar 1800 werd Moers uitsluitend gekenmerkt door landbouw en ambachten; in de loop van de opkomende industrialisatie ontstond hier aanvankelijk een bloeiende textielindustrie. Aan het begin van de 20. eeuw stond Moers echter volledig in het teken van de mijnbouw. Op de Rheinische Bergbauroute als onderdeel van de Route der Industriekultur kan men tegenwoordig de Schachtanlage Pattberg, de Halde Pattberg, de Schachtanlage Rheinpreußen 4, de Schachtanlage Rheinpreußen 5/9, het Eurotec Technologiepark, de Halde Rheinpreußen en de Zechenkolonie Meerbeck aantreffen. Schacht IV van de Zeche Rheinpreußen werd na de sluiting van de installatie in 1990 gesaneerd en is tegenwoordig een mijnbouwmuseum; het Eurotec Technologiepark staat op het terrein van de voormalige mijn Rheinpreussen 5/9. Met de laatste mijnsluiting in 2001 heeft Moers afscheid genomen van het mijnbouwtijdperk; het stadsbeeld wordt tegenwoordig gekenmerkt door een goede mix van middelgrote ondernemingen.

Op cultureel gebied heeft Moers door het Internationale New Jazz Festival Moers - nu "moers festival" - wereldwijde erkenning gekregen onder muziekliefhebbers. Het meerdaagse festival vindt sinds 1972 meestal plaats tijdens de Pinksterdagen en omvat een breed spectrum aan muzikale stijlen, variërend van free jazz en jazzrock via wereldmuziek tot soul, funk en hiphop. De gebruikelijke locatie was tot 2014 het Schlosspark van de stad, sindsdien vindt het vierdaagse festival plaats in de nieuwe, 2000 bezoekers tellende Festivalhalle op de locatie Solimare van vrijetijdsorganisator ENNI, die in Moers en omgeving openluchtzwembaden en sportfaciliteiten exploiteert.