Anubis Gelsenkirchen (D)

Gelsenkirchen

Adının kökeni

Gelstenkerken (Ota Yüksek Almanca, = Yerleşimcilerin yanındaki kilise)

İlk kayıt tarihi

MS 1150

Nüfus

262.000

Yüzölçümü

104,94 km²

Eyalet

Nordrhein-Westfalen

İdari bölge

Münster

İlçe

/

Plaka kodu

GE

Nehir

Emscher

Club Anubis, Gelsenkirchen-Beckhausen bölgesinde yer almaktadır.

Gelsenkirchen doğumlu tanınmış kişiler arasında Fritz Szepan, Ernst Kuzorra, Norbert Nigbur, Rüdiger Abramczik, Volker Abramczik, Olaf Thon, Manuel Neuer, Mesut Özil, İlkay Gündoğan ve Ulrich Potofski bulunmaktadır. Bunların neredeyse tamamı futbolcu - ki bu da bu işçi şehri hakkında çok şey söylüyor gibi görünüyor. Gelsenkirchen, aklı fikri Schalke 04'te olan ve evini zorlukla kazandığı parayla aldığı, genellikle hantal, bombeli ve parlak cilalı değerli ahşap kaplamalı, az çok zevksizce süslenmiş, ironik veya küçümseyici bir ifadeyle "Gelsenkirchen Barok" olarak adlandırılan dolap ve komodinlerle dolduran küçük işçinin (Malocher) evidir. "Aus der Tiefe des Raumes", "Fußball ist unser Leben", "Solino", "Der Prinz von Wanne-Eickel", "Kleine Haie", "Johnny Flash" veya "00 Schneider" fark etmeksizin - eğer bir yerde Ruhr bölgesi havası yansıtmak isteyen bir film çekiliyorsa, tercihen bacaların hala gerçek anlamda "tüttüğü" Gelsenkirchen dekorları önünde çekilir.

Ancak tüm bunlar en iyi ihtimalle 50'li yılların durumunu yansıtmaktadır ve artık Gelsenkirchen gerçekliğiyle pek bir ilgisi yoktur. Her yerde olduğu gibi şehir de gelişmiş ve modern ritimlerle nabız atmaktadır. Elbette FC Schalke 04 hala şehrin en büyük markasıdır, ancak takımın güncel kadrosuna baktığınızda, neredeyse hiçbir oyuncunun artık Gelsenkirchen doğumlu olmadığını görürsünüz - bu eskiden düşünülemezdi. Ruhr bölgesinin bu büyük geleneksel kulübü de -üye sayısı bakımından şu anda Almanya'nın üçüncü, dünyanın beşinci büyük spor kulübü- kendini yeniden icat etmek zorunda kalmış ve bugün bir yuvadan ziyade bir marka haline gelmiştir.

Tartışmasız en efsanevi Alman futbol kulübü olan (Westfalia) Schalke 04, doğrudan madenci ortamından doğmuştur. Schalke ve çevresinde bir zamanlar işler çok sıcaktı: 20. yüzyılın başından ortasına, yaklaşık 1960'lı yıllara kadar Gelsenkirchen, Avrupa'nın bir numaralı taş kömürü merkeziydi. İlk kez 1150 civarında belgelenen kilise yerleşimi "Gelstenkerken" -muhtemelen komşu Essen'deki ana dekanlığın bir uzantısıydı- 1800 yılına kadar seyrek nüfuslu ve tamamen önemsiz bir yerdi. Sonra "siyah altın" taş kömürünün keşfi, demiryolu bağlantısı ve Friedrich Grillo'nun "Schalker Gruben- und Hüttenverein" ile "Aktiengesellschaft für Chemische Industrie" şirketleri geldi ve şehrin meteorik yükselişi başladı. Düzinelerce maden ocağı kuruldu ve kok fabrikaları şehir manzarasını şekillendirdi. Gerekli ucuz iş gücü 19. yüzyılın ortalarından itibaren Polonya ve Prusya'dan (Posen ve Silezya), 1950'lerin son patlama döneminde ise Güney Avrupa'dan getirildi. Ruhr bölgesinin bu erime potasında, özellikle Gelsenkirchen'de Ruhr bölgesine özgü o meşhur "Kumpel" (madenci yoldaşlığı) zihniyeti gelişti.

Madencilik endüstrisinin çöküşü doğal olarak Gelsenkirchen'i ağır vurdu. En son yayınlanan 2016 Gelecek Atlası'nda şehir, 400 Alman ilçesi ve bağımsız şehri arasında Alman büyükşehirlerinin en sonunda, Herne, Oberhausen ve Duisburg'un bile gerisinde yer alıyor. Ancak bu yüzden hemen karamsarlığa kapılmaya gerek yok. Gelsenkirchen hala BP, E.ON veya Gelsenwasser gibi önemli sanayi kuruluşlarının merkezidir. 2006 Dünya Kupası vesilesiyle kentsel altyapının modernizasyonu da çok şey başardı. Şehir ayrıca güneş enerjisi endüstrisi merkezi olarak geleceğe hazırlanıyor. Ve -kimin aklına gelirdi: Gelsenkirchen, %35'lik park, orman ve tarım alanı oranıyla ortalamanın üzerinde yeşil alana sahip şehirlerden biridir. ZOOM-Erlebniswelt, Schloss Berge gibi boş zaman mekanlarında veya Nordpark, Heßler, Nienhausen ve Hoheward gibi peyzaj parklarında bolca dinlenme imkanı bulunmaktadır. Bu da neşeyle "Glückauf, Gelsenkirchen" demek için yeterli bir sebeptir.