Deze pagina is gewijd aan de vraag of prostitutie niet beter consequent verboden zou moeten worden ten behoeve van de noodzakelijke geestelijke en lichamelijke hygiëne van een samenleving en in het bijzonder ter bescherming van vrouwen tegen uitbuiting en mensenhandel, zoals dat in talrijke landen in verschillende mate van strengheid al gebeurt. Om dit doel in Duitsland, de grootste seksmarkt van Europa, te bereiken, is de bekende vrouwenrechtenactiviste Alice Schwarzer in 2013 een geforceerde anti-prostitutiecampagne gestart; het resultaat hiervan is de Duitse wet ter bescherming van prostituees (ProstSchG), die op 01.07.2017 in werking is getreden en sindsdien voor de nodige verwarring in de branche heeft gezorgd.

In Deel 1 van dit artikel worden ter inleiding eerst enkele fundamentele en ook provocerende overwegingen gemaakt. Aansluitend volgen drie uitgebreide pleidooien die de standpunten van de respectievelijke zijden voor en tegen prostitutie karakteriseren; eerst in deel 1 door Alice Schwarzer als de leidende vertegenwoordigster van de tegenstanders van prostitutie. Daaraan toegevoegd is een open brief van de Freieroffensive aan Alice Schwarzer.

In Deel 2 volgen drie verklaringen van Doña Carmen e.V., een vereniging voor de sociale en politieke rechten van prostituees.

In Deel 3 volgt ten slotte een reeks lezenswaardige en tot nadenken stemmende artikelen over dit onderwerp, die voornamelijk zijn gepubliceerd in landelijke en algemeen bekende dag- of weekbladen die ver afstaan van de prostitutiewereld, en die met name moeten worden begrepen als reactie op de bovengenoemde campagne van Alice Schwarzer.

Seks is het belangrijkste handelswaar van de vrouw, seksuele gunst is haar belangrijkste lokmiddel, seksuele boycot haar scherpste wapen. De prostituee verkwanselt dit waar onder de prijs en zij schendt de seksuele boycot. Charles Bukowski schreef ooit in die geest dat de echtgenote niet van prostituees hield, omdat zij het valutasysteem kut inflateren („De instelling van de professionele hoer infleert het valutasysteem kut“).

De prostituee doorbreekt de vrouwelijke consensus dat seksualiteit zo duur mogelijk verkocht moet worden, zij stapt uit het kartel van seksaanbiedsters, zij doet aan dumping, zij loopt over naar het kamp van de vijand. Zij maakt van een relatie, die op typisch vrouwelijke wijze als grote emotionele chantage georganiseerd zou moeten zijn, een eerlijke zaak onder gelijken op de manier van mannen. Daarom haten vrouwen prostituees.

Ook al is dat allemaal waar: Waarom doen mannen mee aan de veldtocht tegen prostitutie?

Mannen hebben daarvoor diverse motieven, voortvloeiend uit verschillende belangen en praktische noodzaken. Voor succesvolle mannen met vrouw en minnares, of wisselende minnaressen, of een trophy-wife, is seks een statussymbool. Waarom zou er dus seks voor iedereen voor weinig geld moeten zijn? Om dezelfde reden kan men ook bordelen, raambuurten en straatprostitutie bestrijden, maar (dure) escorts en callgirls tolereren, zoals in Frankrijk. Mannen hebben dochters, in het bijzonder oudere mannen die ofwel zelf niet meer uit zijn op constante seks of geld hebben voor minnaressen en callgirls. Het is in hun belang om de marktwaarde van hun dochters te bewaken. Mannen staan onder de plak, omdat hun vrouwen de relatie vormgeven als grote emotionele chantage. Ten eerste doen ze sowieso wat hun vrouwen willen, en ten tweede hebben ze er niets aan als anderen het beter hebben. Mannen zijn, als ze in de schijnwerpers staan, grote huichelaars. In samenlevingen met een overschot aan seksueel gefrustreerde jonge mannen bestaat voor de machthebbers de mogelijkheid om hun seksdrift voor eigen doeleinden te misbruiken, door hen bijvoorbeeld vrouwen als oorlogsbuit te beloven - of 72 maagden in het hiernamaals. En ten slotte zijn er mannen die uit oprechte overtuiging tegen prostitutie zijn, omdat ze het uitbuitend, schadelijk voor de gemeenschap of goddeloos vinden. Maar een groot, gezamenlijk, verbindend belang van het hele mannelijke geslacht bij de bestrijding van prostitutie, dat op de een of andere manier naar buiten moet treden, dat bestaat niet. Dat bestaat echter wel bij het vrouwelijke geslacht.

Een dienstverlening als alle andere – prostitutie, bordeelhouderij en alles wat bij de erotieksector hoort. Of toch slechts een middel tot een doel om met een smerige bezigheid aan zoveel mogelijk geld te komen? Zou men het oudste beroep ter wereld daarom met een wet definitief de nek om moeten draaien? Een vraag waar niet alleen Sandra Maischberger en haar gasten zich in november 2013 tijdens een discussieronde aan wijdden.

De meningen over het onderwerp prostitutie zijn nog steeds sterk verdeeld en de grens tussen vrijwillige en gedwongen prostitutie lijkt naadloos in elkaar over te lopen. Om dit onderwerp adequaat te benaderen, moet eerst worden gedefinieerd vanaf wanneer iets vrijwillig gebeurt en waar de dwang begint. Iets gebeurt uit vrijwilligheid wanneer het, volgens de Duden: „uit eigen vrije wil gebeurt; zonder dwang uitgevoerd“. Dwang daarentegen heeft vele definities en minstens evenveel manieren om zich te uiten. Eén ding is echter zeker: het ontneemt het slachtoffer dat eraan onderworpen is elke keuzemogelijkheid en stelt het bloot aan een zo sterke invloed dat men zich er niet aan kan onttrekken. De zogenaamde „armoedeprostitutie“ telt dus strikt genomen niet als gedwongen prostitutie, omdat overleven ook op andere manieren verzekerd zou kunnen worden en er dus geen dwang tot prostitutie bestaat waaraan men zich niet zou kunnen onttrekken. Als men dat tenminste zou willen. Maar feministes als Alice Schwarzer zien dat anders: „We moeten de veroorzaker bij de naam noemen: de mannen. Er zou geen prostitutie zijn als mannen geen meisjes en vrouwen zouden kopen.“

Natuurlijk. En er zouden geen autofabrikanten meer zijn als voortaan alle mensen te voet zouden gaan. – Logische consequentie: de werkloosheid stijgt. Om nog maar te zwijgen van het feit dat er degelijk ook mannelijke prostituees zijn en vrouwen die daarvoor betalen. Maar dat niet alleen! Ook zou een verbod op prostitutie of een bestraffing van de klanten, zoals het Zweedse model voorschrijft, leiden tot veel meer illegale activiteiten en criminaliteit, omdat mensen desondanks hun lust naar dergelijke natuurlijke basisbehoeften willen, ja zelfs moeten bevredigen, en dus andere wegen zoeken om hun honger te stillen. Ze komen bijvoorbeeld naar landen als Duitsland, waar prostitutie nog is toegestaan, en zorgen er daar voor dat de bezettingsgraad stijgt.

Kortom zou dat betekenen: als men prostitutie ook in Duitsland zou verbieden, zouden bordelen illegaal worden geëxploiteerd, de huren voor kamers duurder worden en zouden de prostituees gedwongen zijn om dagelijks ofwel meer klanten te „bedienen“ of naar het buitenland uit te wijken. Een discutabele oplossing? Nauwelijks. Schwarzer zou nu hoogstwaarschijnlijk aanvoeren dat in zo’n geval de werkers/sters in deze branche toch dolgraag ander werk kunnen zoeken en dat eigenlijk ook willen. Want alle prostituees oefenen hun beroep immers onder dwang uit, dat spreekt voor zich.

Dat deze mening slechts voortkomt uit een gering inlevingsvermogen en een gebrek aan acceptatie van andere meningen, is overduidelijk. De tegenpositie van de feministes zijn sekswerkers/sters die hun beroep vrijwillig hebben gekozen en het graag uitoefenen. Maar juist hen wordt de stem simpelweg ontnomen. Ze worden als „psychisch ziek“ of „tot prostitutie gedwongen“ bestempeld en gelijkgesteld met slachtoffers van mensenhandel. Jonas Trolle, een politieman uit Zweden, benadrukt zelfs: „Niemand oefent dit beroep vrijwillig uit.“ en heeft met zijn mening veel activisten en feministes aan zijn zijde.

Dat prostitutie degelijk vrijwillig kan gebeuren en in zo’n geval een volkomen normale dienstverlening als alle andere is en met mensenhandel werkelijk niets te maken heeft, lijkt voor Schwarzer, Trolle en co. volkomen onbespreekbaar. Het lijkt alsof iets, alleen omdat het onder dwang niet in orde is, ook vrijwillig niet in orde is. Uiteindelijk dus net als veldarbeid in Afrika. Dwing je mensen ertoe, dan is het absoluut mensonwaardig. Geen twijfel mogelijk. Het werk op het veld op zich is echter, onder de voorwaarde dat het vrijwillig gebeurt, een volkomen acceptabele manier om de kost te verdienen. Een dilemma waaruit ontsnappen onmogelijk lijkt.

Dat kan onder andere ook liggen aan het feit dat er geen eenduidige cijfers zijn over hoeveel werkers/sters op vrijwillige basis hun beroep uitoefenen. Alleen op het gebied van prostitutie zou men zogenaamd precies weten dat het aantal personen dat tot prostitutie wordt gedwongen, wordt weggevoerd en verkocht, schrikbarend hoog is. Volgens het hoofdbureau van politie in München werkt 90% van de prostituees in Duitsland als gedwongen prostituee, zoals commissaris Helmut Sporer uiteenzet. Ook mevrouw Schwarzer strooit in diverse media tot op de dag van vandaag steeds weer met opmerkelijk hoge cijfers: 90% van de prostituees zou onder dwang staan, bovendien zou 90% van de sekswerksters uit Oost-Europa komen en sowieso zou „meer dan 90%“ van de dames al op kinderleeftijd misbruikt zijn. Een bron voor deze beweringen is er echter niet. Maar hoe zit het met de cijfers van de officieel geregistreerde medewerkers/sters in de prostitutiebranche? Nergens te bekennen. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat velen slechts tijdelijk in deze branche werkzaam zijn. Echter, cijfers zoals die van de politie in München zijn noch steekhoudend, noch met betrouwbare data te onderbouwen.

Triest maar waar: blijkbaar wordt prostitutie in de huidige samenleving nog steeds als smerig en ranzig beschouwd en voelen zowel bordeelhouders als sekswerkers/sters en klanten zich genoodzaakt hun belangen en beroepen te verzwijgen, en moeten ze zich er soms zelfs voor schamen. Dat ligt niet in de laatste plaats aan het feit dat hen wordt opgelegd dat hun werk toch niet leuk kan zijn en daarom mensonwaardig is. Ergo moet werk dus leuk zijn om erkend te worden. Maar hoe zit het met „normaal“ werk zoals bijvoorbeeld rioolreiniging? Als de werkers dat niet leuk vinden, is het dan eveneens mensonwaardig? Nauwelijks. Ook Amber Lain, voormalig vrijwillig sekswerkster en tegenwoordig bordeelhoudster, brengt daar tegenin: „Prostitutie is, natuurlijk op basis van de eigen wil, een dienstverlening als alle andere. Prostitutie is niet hetzelfde als mensenhandel. En een sekswerkster is geenszins psychisch ziek of een slachtoffer.“ Maar het is vanzelfsprekend eenvoudiger en gemakkelijker om tegen iets te polemiseren dan de moeite te nemen het standpunt te veranderen en het zo te begrijpen. Zelfs de mensenrechtenorganisatie Amnesty International spreekt zich tijdens een stemming in Dublin positief uit voor de legalisering van prostitutie.

**************************************************************************************

Lieve voorstandsters van vrijwillige prostitutie!

gepubliceerd op 14 augustus 2014 door Alice Schwarzer

Mocht de hervorming van de fatale prostitutiewet van 2002 nu mislukken, dan ligt dat aan jullie: de linkse vrouwen. Jullie, de geëngageerde vrouwen in de SPD en bij de Grünen of Linken; jullie, de oprechte protestanten; jullie, de coole scene-blogsters zijn toonaangevend bij het bepleiten van prostitutie (de mannen houden zich opvallend afzijdig). En jullie menen het misschien zelfs nog goed ook. Want jullie beschouwen een veroordeling van prostitutie uiteindelijk als de veroordeling van een vrije seksualiteit.

Jullie lijken gefascineerd door wat jullie in Brigitte of Zeit of taz over „gelukkige sekswerksters“ schrijven respectievelijk lezen. Voor de honderdduizenden, meestal Oost-Europese, armoedeprostituees sluiten jullie de ogen. In plaats daarvan idealiseren jullie de paar duizend, meestal Duitse, zogenaamde „vrijwillige“ prostituees die er in dit land nog zijn. Dat zijn gelegenheidsprostituees, dat zijn zelfstandige domina's of ex-prostituees die allang een eigen „studio“ runnen waar ze andere vrouwen voor zich laten werken.

Realiseren jullie je eigenlijk wel dat jullie pro-prostitutiehouding uniek is in de wereld, een echt Duits fenomeen? In landen als Frankrijk, Zweden of Amerika zouden juist jullie vermoedelijk heel anders denken. Want daar bestempelt men prostitutie als „White Slavery“, en zijn progressieve vrouwen weliswaar vanzelfsprekend solidair met prostituees, maar bekritiseren respectievelijk bestrijden zij het systeem van prostitutie.

Dit systeem, dat van vrouwen het koopbare geslacht maakt – en dat uitgerekend in een tijd waarin de „communicatieve seks“, dus een werkelijk gelijkwaardige en wederzijdse seksualiteit tussen de geslachten, toeneemt (zoals ook seksuologen constateren). Jullie bagatellisering en instemming met gecommercialiseerde seks draait deze positieve ontwikkeling echter terug.

Hoe kon het tot zo’n misverstand komen? Wat zou de reden kunnen zijn dat jullie de ogen sluiten voor de motieven van de klanten en tegelijkertijd zo hardnekkig de levensrealiteit van de vrouwen in de prostitutie ontkennen? Terwijl jullie toch alleen maar hoeven te kijken.

Wij ouderen herinneren het ons. Het begon, ja, in de naam van het feminisme. Dat was eind jaren 70. Toen verschenen de eerste teksten over hoe chic het zou zijn om te prostitueren: in het feministische Courage, in het anarcho-linkse Pflasterstrand, in de taz. Meestal waren het studentes die als gelegenheidsprostituee bijbeunden. Zij wisten te vertellen hoe „geil“ het was om eens een vluggertje te doen voor goed geld. Of hoe makkelijk het was om in de peepshow een paar mark voor de gezamenlijke kas bij te verdienen.

Dat waren de dochters van de „seksuele revolutie“. Maar toen hadden feministes – zoals Kate Millett in „Sexus und Herrschaft“ (1971) en „Das verkaufte Geschlecht“ (1975) of Shulamith Firestone met „Frauenbefreiung und sexuelle Revolution“ (1974) evenals ik in „Kleinen Unterschied“ (1975) – allang geanalyseerd: dit soort „seksuele revolutie“ was slechts de andere kant van de medaille van de burgerlijke mufheid. Wij vrouwen, die voorheen slechts aan één man mochten toebehoren, moesten nu aan alle mannen toebehoren.

Een van de gevolgen van de nieuwe libertinage was dat menig „seksueel bevrijde“ vrouw zei: waarom dan niet ook meteen daarvoor incasseren? Dat waren vrouwen die in het kader van de gelijkberechtiging de traditioneel mannelijke scheiding tussen gevoel en seks hadden overgenomen – of die om de overbekende redenen nog nooit gevoelens bij seks hadden gehad. Inderdaad, waarom dan dus niet meteen incasseren?

Enkele stemmen, waaronder EMMA, keerden zich vanaf het begin tegen deze pervertering van de seksuele bevrijding. Daarbij gingen en gaan wij feministes vanzelfsprekend niet uit van een natuurlijke „vrouwelijke“ respectievelijk „mannelijke“ seksualiteit. Seksualiteit is cultuur, is aangeleerd. En de aanspraak dat seksualiteit & liefde hand in hand gaan, is overigens relatief nieuw. In het patriarchaat was seksualiteit voor mannen niets anders dan een soort „branding“ van vrouwen, een machtsuitoefening over vrouwen; daarbij maakten de mannen onderscheid tussen „heiligen“, die hen alleen toebehoorden, en „hoeren“, die iedereen toebehoorden.

Dat is niet in de laatste plaats dankzij de vrouwenbeweging veranderd. De meeste vrouwen hebben tegenwoordig een grotendeels zelfbeschikte seksualiteit en een eigen begeerte. Moeten dus uitgerekend wij progressieve vrouwen nu bijdragen aan het herstel van de oude orde door het systeem van prostitutie te accepteren? In de naam van de emancipatie? En van de winst! Want de winstmarges in de prostitutie en mensenhandel, beide onlosmakelijk met elkaar verbonden, liggen tegenwoordig op een gemakkelijke duizend procent. De mondiaal georganiseerde handel in vrouwen brengt minstens evenveel op als die in drugs en wapens.

Zullen mensen over twintig, dertig jaar terugkijken en zeggen: hoe kon dit gebeuren? Hoe konden we dit toelaten! Misschien. Maar dat troost mij niet. We moeten nu handelen! Elke dag kost geschonden lichamen en dode zielen. Daarom moeten we in gesprek blijven. En daarom interesseren mij jullie motieven.

Geloven jullie dat het mannen bevalt als jullie pro-prostitutie zijn? – Of verachten juist mannen dat niet, omdat zij veel beter weten wat prostitutie werkelijk is?
Geloven jullie dat prostitutie sexy is, omdat jullie zelf soms „smerige“ fantasieën hebben waarin jullie jezelf „verkopen“? – Dan zouden jullie het verschil tussen fantasie en realiteit moeten overwegen.
Geloven jullie dat prostitutie identiek is aan seksualiteit? – Dan zouden jullie eens prostituees en klanten naar hun ware motieven en ware gevoelens moeten vragen (niet die welke zij hun klanten voorspelen). Vrouwen die zich prostitueren, gaat het om het geld, meestal hebben ze geen andere keuze. Klanten gaat het om machtsuitoefening: een keer niet discussiëren respectievelijk naar hun begeerte vragen, maar gewoon eisen.
Geloven jullie dat er prostituees zijn die dat leuk vinden? – Dan zouden jullie eens de gewonde vagina's en opengescheurde monden van de prostituees moeten zien, die tien, twintig klanten per dag voor 20, 30 EUR per beurt moeten accepteren. Voor het pure overleven.
Geloven jullie dat wij ons niet hebben te bemoeien met de omstandigheden waaronder de meerderheid van de prostituees in Duitsland werkt? – Maar waarom protesteren jullie dan tegen de arbeidsomstandigheden van werknemers bij Amazon? Die krijgen tenminste een loon boven het minimumloon en leven in containers. De meeste armoedeprostituees dromen (na aftrek van de kamerhuur) van een dergelijk uurloon. En zij moeten in de regel in de bedden slapen waarin zij de klanten bedienen.
Geloven jullie dat het ouderwets is om te zeggen: het lichaam is geen handelswaar? En denken jullie dat men in het kapitalisme alles moet verkopen wat commercialiseerbaar is? – Dan zouden jullie bijvoorbeeld ook voor de legalisering van orgaanhandel moeten zijn of van draagmoederschap.
Geloven jullie dat men seksualiteit en gevoel zou kunnen, ja zou moeten scheiden? – Of kennen jullie in werkelijkheid zelf de leegte die deze scheiding achterlaat?
Geloven jullie dat „deze vrouwen“ nu eenmaal anders zijn dan jullie? – Of zijn jullie gewoon op het juiste moment op de juiste plaats geboren?
Geloven jullie …

Maar wat jullie ook geloven, lieve vrouwen: denk het ten einde. Wat als jullie zelf in deze situatie zouden zitten? In de situatie van deze zo verre prostituees, aan de overkant bij de straatprostitutie of hiernaast in de „modelstudio“ respectievelijk in het bordeel.

En wat jullie ook geloven, bedenk hoe alleen al de mogelijkheid om naar een prostituee te gaan, de begeerte en de blik van een man en van jullie zonen kan vormen. Een blik die zich ook op jullie en jullie dochters richt.

En vooral: heb mededogen! Heb mededogen met de honderdduizenden vrouwen die door materiële of geestelijke ellende de prostitutie in worden gedreven. Wend je niet af van deze vrouwen. Draag bij aan hun bescherming – en aan hun reële kans op een menswaardig leven. Een leven zoals wij, jullie en ik, dat zo vanzelfsprekend leiden.

Alice Schwarzer

Bron: https://www.aliceschwarzer.de/artikel/liebe-befuerworterinnen-der-freiwilligen-prostitution-317539

**************************************************************************************

Aan de bondskanselier en de Bondsdag

gepubliceerd in de herfst van 2013 door Alice Schwarzer

Prostitutie is „het oudste beroep ter wereld“? Prostitutie is „een beroep als elk ander“? Prostitutie zal er altijd zijn, want de afschaffing ervan is utopisch? Fout. Ook de afschaffing van de slavernij gold nog niet zo lang geleden als een utopie. En ook al is de slavernij uit onze wereld geenszins geheel verdwenen, toch zou het tegenwoordig voor een verlichte, democratische staat ondenkbaar zijn om slavernij te tolereren of zelfs te propageren.

Maar precies dat doet Duitsland met prostitutie: het tolereert, ja bevordert deze moderne slavernij (internationaal „white slavery“ genoemd). De hervorming van de prostitutiewet in 2002, die zogenaamd de naar schatting 700.000 vrouwen (gemiddelde waarde) in de prostitutie ten goede moest komen, draagt het handschrift van de vrouwenhandelaren en hun lobbyisten. Sindsdien is Duitsland de draaischijf van Europa voor vrouwenhandel geworden en een paradijs voor sekstoeristen uit de buurlanden. Een Duitse uitzonderingspositie. Zelfs Nederland krabbelt terug. De Scandinavische landen hebben al jaren geleden de veroordeling en bestraffing van de klanten ingevoerd. En Frankrijk en Ierland staan op het punt hun voorbeeld te volgen.

Wereldwijd zijn vrouwenhandel en prostitutie, beide onlosmakelijk met elkaar verbonden, tegenwoordig naast de wapen- en drugshandel de handel met de hoogste winstmarges (meer dan 1.000 procent). Winst niet voor de vrouwen. Zelfs de minderheid van prostituees van Duitse afkomst, vaak al als kind slachtoffer van seksueel geweld, belandt voor meer dan 90 procent in ouderdomsarmoede. Om nog maar te zwijgen van de buitenlandse vrouwen uit de armoede- en gedwongen prostitutie.

Het systeem van prostitutie is uitbuiting en tegelijkertijd de bestendiging van de traditioneel gegroeide ongelijkheid tussen mannen en vrouwen (en landen/continenten). Het systeem van prostitutie degradeert vrouwen tot het koopbare geslacht en overschaduwt de gelijkheid van de geslachten. Het systeem van prostitutie brutaliseert de begeerte en schendt de menselijke waardigheid van mannen en vrouwen – ook die van de zogenaamd „vrijwillige“ prostituees.

Daarom eisen wij van politiek en samenleving:

Een wetswijziging die de deregulering van vrouwenhandel en prostitutie zo snel mogelijk een halt toeroept en de vrouwen evenals de minderheid van mannelijke prostituees beschermt.
Preventie in Duitsland en in de landen van herkomst, evenals hulp bij het uitstappen voor vrouwen in de prostitutie. En bescherming tegen uitzetting van getuigen evenals hun verblijfsrecht.
Voorlichting over de gevolgen van het kopen van vrouwen, reeds op scholen etc.
Veroordeling en, indien nodig, ook bestraffing van de klanten; oftewel de kopers van vrouwen, zonder wie deze mensenmarkt niet zou bestaan.
Maatregelen die op korte termijn leiden tot indamming en op lange termijn tot afschaffing van het systeem van prostitutie.

Een menswaardig leven is denkbaar.

Bron: https://www.emma.de/unterzeichnen-der-appell-gegen-prostitution-311923

**************************************************************************************

„Alleen een wereld zonder prostitutie is humaan“

Interview met Alice Schwarzer, gepubliceerd op 04 november 2013 door Jörg Eigendorf, Marc Neller in „Die Welt“

Feministe Alice Schwarzer wil zich de droom van een wereld zonder prostitutie niet laten ontnemen. Zij zegt: 90 procent van de prostituees wil uitstappen – velen kunnen het echter niet.

„Wij eisen: prostitutie afschaffen“: precies op tijd voor de coalitieonderhandelingen hebben 90 prominenten een oproep ondertekend. Daarmee keren zij zich tegen de prostitutiewet waarmee de rood-groene regering in 2002 probeerde de handel van de hoeren te legaliseren. Experts geloven er sowieso niet in dat het oudste beroep ooit uit de wereld te helpen is, „Emma“-uitgeefster Alice Schwarzer daarentegen wel. Zij wil zich de droom van een prostitutievrije wereld niet laten ontnemen, maar eist heel pragmatisch om eerst de kleine stappen te zetten. Daartoe zou zelfs kunnen behoren dat bordelen worden genationaliseerd.

Die Welt: Mevrouw Schwarzer, wie heeft baat bij zo’n oproep – de hoeren of de ondertekenaars die u nu op uw voorpagina afbeeldt?

Alice Schwarzer: Het dient het onderwerp en is hopelijk een aanzet tot het overal noodzakelijke maatschappelijke debat. Want prostitutie is in Duitsland tegenwoordig maatschappelijk geaccepteerd. Het geldt als cool. Wie zo’n oproep ondertekent, krijgt vermoedelijk het nodige te horen.

Die Welt: Dat gelooft u toch niet echt. De ARD-Tatort „Wegwerfmädchen“ of de ZDF-film „Operation Zucker“ hebben voor veel verontwaardiging gezorgd.

Schwarzer: Natuurlijk is iedereen daar verontwaardigd over, omdat er kinderen bij betrokken waren. Maar de situatie van volwassen prostituees bekritiseren, dat is tot nu toe niet in de mode. Dan heet het graag dat prostitutie „een beroep als elk ander“ is. De vrouwen en mannen die ons appèl tot afschaffing van de prostitutie hebben ondertekend, behoren tot een moedige minderheid.

Die Welt: U wilt prostitutie afschaffen. Dat is toch volkomen naïef.

Schwarzer: Vindt u? Dat zei men nog niet zo lang geleden ook van de tegenstanders van de slavernij.

Die Welt: Ja, en slavernij bestaat in veel delen van de wereld nog steeds.

Schwarzer: Ja, helaas. Maar geen enkele verlichte, democratische staat zou slavernij nog tolereren, bagatelliseren of zelfs propageren – zoals Duitsland dat tegenwoordig met prostitutie doet. Alleen een wereld zonder prostitutie, een wereld waarin mannen niet voor een bankbiljet het lichaam en de ziel van een vrouw kunnen gebruiken, zou een humane wereld zijn. Het doel op korte termijn is bescherming en hulp voor de vrouwen in de prostitutie – en de mogelijkheid tot vervolging van de mensenhandelaren, pooiers en bordeelhouders die voor woekerhuren kamers aan de vrouwen verhuren. Ja, en over de bestraffing van de klanten moeten we ook praten. Zij zijn het immers die überhaupt pas de markt voor de koop van vrouwen creëren.

Die Welt: In Stockholm mag dat lukken, daar heb je maar een paar agenten nodig. Maar in een land als Duitsland met zoveel grote steden en een volkomen andere sociale structuur is dat compleet onrealistisch.

Schwarzer: Uit de mond van de Zweedse politie klinkt dat echter heel praktisch uitvoerbaar. Zij boeken grote successen – ook bij de vrouwen aan wie zij hulp bij het uitstappen aanbieden. 75 procent van de mannen en 93 procent van de vrouwen in Zweden is inmiddels tegen het systeem van prostitutie.

Die Welt: Zweedse mannen reizen naar Duitsland of Oostenrijk en brengen in twee weken hun spaargeld onder bij de hoeren. In de winter worden de prostituees in bussen naar Stiermarken gekarrend.

Schwarzer: Met prostitutie is het net als in de financiële wereld. We hebben mondiale regulering nodig.

Die Welt: Die er ook in de financiële wereld op afzienbare termijn niet zal komen. Is het dan niet beter om prostitutie onder strenge staatscontrole in eigen land aan te bieden, in plaats van de klanten naar het buitenland te drijven? Dan verdienen prostituees en staat in gelijke mate, en niet de pooiers en dubieuze kamerverhuurders.

Schwarzer: Dat zou een eerste stap zijn. Maar ook voor deze bordelen staan de pooiers te incasseren. Vooral als het vrouwen uit straatarme landen zijn die nauwelijks een woord Duits spreken.

Die Welt: Wat stelt u voor?

Schwarzer: We moeten met kleine stappen beginnen. Allereerst zouden we mededogen moeten ontwikkelen. Voor ieder van ons is het vanzelfsprekend dat je een oude vrouw niet op haar hoofd slaat en haar handtas steelt. Wat er met de prostituees vlak hiernaast gebeurt, is echter nog veel erger. We hebben een maatschappelijk klimaat waarin prostitutie niet als een kwaad wordt gezien. In de tweede stap moeten we betere wetten maken, het politieapparaat versterken. Alleen zo kunnen we mensenhandelaren vervolgen, pooiers en bordeelhouders het leven zuur maken. En ten derde hebben we meer hulp nodig voor de vrouwen om uit deze scene te stappen.

Die Welt: Wat kan de staat de vrouwen aan perspectief bieden? Velen zijn zo kapot, die kunnen helemaal geen normale baan meer aan.

Schwarzer: Dat klopt. Veel vrouwen zijn zo afhankelijk, zo vernietigd, zo hulpeloos dat er geen andere weg meer lijkt te zijn. Maar dat kan toch geen argument zijn om gewoon toe te kijken. Ik heb al vaak gevochten voor iets dat utopisch leek. Geloof me: op een dag wordt de samenleving wakker. Wie had bijvoorbeeld gedacht dat de "Welt" zich op een dag zo fel tegen prostitutie zou inzetten?

Die Welt: Deskundigen zeggen dat er iets beweegt in de strijd tegen de duistere kanten van de prostitutie. Wat gelooft u?

Schwarzer: Wat heet „duistere kanten“. De hele prostitutie is een duister hoofdstuk en ligt als een zware schaduw over de verhouding tussen de geslachten. Vrouwen zijn het koopbare geslacht – en mannen de (potentiële) kopers. Ons ethisch besef en ons rechtsgevoel moeten veranderen.

Die Welt: U heeft de prostitutiewet van de rood-groene regering uit 2002 scherp bekritiseerd. Hoe groot is het aandeel van deze wet in de huidige situatie?

Schwarzer: Het is doorslaggevend. Deze wet is vanaf het begin gemaakt voor mensenhandelaren en pooiers, niet voor de prostituees. Daar hebben de lobbyisten flink aan meegeschreven – en sommige politica's hebben naïef meegedaan. De vrouwen zijn sindsdien nog rechtelozer. Met zelfbeschikking heeft dat voor 95 procent van de prostituees niets te maken. Het linkse en liberale milieu heeft totaal gefaald in de gehele seksualiteitspolitiek. De hoofdfout was de ontkenning van de machtsverhoudingen: tussen volwassenen en kinderen bij pedofilie, tussen mannen en vrouwen in de prostitutie.

Die Welt: De conservatieven zijn daarin progressiever?

Schwarzer: Nee. Maar die hebben tenminste nog de goede oude dubbele moraal. Dat is beter dan helemaal geen moraal. De conservatieve mannen vinden het tenminste nog gênant om naar het bordeel te gaan.

Die Welt: De lobbyverenigingen van de prostituees maken reclame voor het beroep. U daarentegen ontkent dat vrouwen dat vrijwillig doen.

Schwarzer: Natuurlijk maken zij daar reclame voor. Deze verenigingen zijn in handen van de bordeelhouders – en die verdienen aan de vrouwen. Ik heb in de afgelopen 40 jaar nog niet één vrouw leren kennen die de baan graag deed en niet eigenlijk wilde uitstappen. 90 procent van alle prostituees wil uitstappen – maar zij kunnen het vaak niet.

Die Welt: En hoe zit het met de studentes die daarnaast snel geld verdienen als escortdames? Volgens het motto: liever de prostitutie in dan schoonmaken?

Schwarzer: Ook dat bestaat natuurlijk. Ik vrees alleen dat de kater later komt. Daarmee vernietigt een vrouw natuurlijk elke onbevangenheid in de seksualiteit. Maar vermoedelijk was die al eerder vernietigd. Meer dan 90 procent van alle prostituees onderging al als kind misbruik. Vrouwen wie dat bespaard is gebleven, hebben geluk. Toen ik 21 jaar oud was, woonde ik als taalstudente in Parijs. Destijds heb ik voor drie franc per uur schoongemaakt. Ik ben niet eens op de gedachte gekomen om in plaats daarvan mijn lichaam te verkopen.

Die Welt: Veel vrouwen uit Oost-Europa of Afrika zien helemaal geen andere keuze dan zich te prostitueren. Het is een existentiële kwestie.

Schwarzer: Zo is het. De meeste prostituees komen uit de armste landen. 90 procent van het zogenaamde vers vlees dat in de Duitse bordelen wordt aangeboden, komt tegenwoordig uit Bulgarije of Roemenië. Het zijn armoede- en gedwongen prostituees. Sommigen worden door hun eigen families verkocht. Om in die context van vrijwilligheid te spreken, is puur cynisme.

Die Welt: Waar haalt u dergelijke cijfers vandaan?

Schwarzer: Die kunt u heel makkelijk ook zelf onderzoeken. Praat met de politie, de maatschappelijk werksters, ga de bordelen in.

Die Welt: Dat hebben we ook gedaan. Zoals onze prostitutie-atlas laat zien: er zijn geen betrouwbare cijfers – zelfs niet over hoeveel hoeren er in een stad werken.

Schwarzer: Uw statistiek laat alleen maar zien hoe ineffectief zelfs op dat niveau de prostitutiewet is. Niemand heeft er belang bij om transparantie in deze duistere handel te brengen: niet de stiekem werkende Duitse prostituees, van wie meestal de eigen kinderen het niet weten, niet de armoede- en gedwongen prostituees - en al helemaal niet de ware profiteurs. We zijn dus aangewezen op schattingen.

Die Welt: Hoe zit het met de weinige Duitse vrouwen die zich nog prostitueren?

Schwarzer: Zij zijn ofwel in het milieu geboren. Of zij hebben al als kind moeten leren om gedwee te zijn, om met seks genegenheid te kopen, zijn dus slachtoffer van misbruik. Op een gegeven moment stellen zij dan vast dat daar zelfs geld voor is en een beetje macht. Maar die vervliegt snel. Wat overblijft is: drie op de vier prostituees zijn afhankelijk van drugs en alcohol, twee op de drie worden tijdens het werk verkracht, twee op de drie lijden aan posttraumatische stoornissen. Dat vertellen ons internationale studies. Prostitutie is het lelijke gezicht van de structureel ongelijke verhouding tussen de geslachten.

Die Welt: Waarom van de geslachten? Prostitutie bestaat ook onder mannen, en ook vrouwen gaan naar mannelijke prostituees.

Schwarzer: Het is inderdaad geen kwestie van het biologische geslacht, maar een van de machtsverhouding waarin mensen tot elkaar staan.

Die Welt: Waarom heeft de bondsregering er zoveel moeite mee om de wet van 2002 te veranderen?

Schwarzer: Eerst had de SPD er moeite mee om de eigen fout toe te geven. En daarna heeft de FDP geblokkeerd. Maar dat is nu niet meer het probleem.

Die Welt: De SPD-vrouwen hebben uw huidige verbodsoproep niet ondertekend.

Schwarzer: Nog niet. Maar de voorzitster van de SPD-vrouwen, Elke Ferner, heeft ons geschreven dat zij en haar collega's „alle eisen van het appèl juist“ vinden. En zich „in elk geval voor wijzigingen van de wet zullen inzetten“. De tijd is rijp. De Grote Coalitie zal een einde maken aan de deregulering van de prostitutiemarkt en hopelijk de wettelijke voorwaarden scheppen voor menswaardiger omstandigheden.

Bron: https://www.welt.de/politik/deutschland/article121496718/Nur-eine-Welt-ohne-Prostitution-ist-human.html

**************************************************************************************

Open brief aan A. Schwarzer: Dertien punten en Drie vragen

gepubliceerd door Freieroffensive

Geachte mevrouw Schwarzer, met regelmatige tussenpozen foetert en tiert u op prime time over mannen die voor seks betalen. Het liefst zou u ons arresteren en in een koud vochtig gat stoppen. Wij klanten herkennen ons niet in uw tirades. Een auteur van uw tijdschrift EMMA vraagt zelfs: „...het geweten. Waar wordt dat eigenlijk uitgeschakeld, terwijl de eigen lul in het lichaam van de vrouw tekeergaat?“ In het huidige debat over paysex worden actieve sekswerkers nauwelijks gehoord. En de zogenaamde klanten laten niet van zich horen. In uw campagne tegen seks als betaalde dienstverlening demoniseert u de klanten van sekswerkers en eist u zelfs hun criminalisering. Om iets tegenover uw slechte mening over ons - mannen die voor seks betalen - te stellen, wijden wij de volgende 13 punten en drie korte vragen aan u: 1) Voordat we naar de paysex gaan, douchen we en knippen we onze nagels. Respect is het hoogste gebod, niet alleen omdat we weten dat wie goed doet, goed ontmoet, maar ook gewoon omdat we de meeste meiden aardig vinden. Een andere regel is: word niet verliefd op een hoer, en andersom bij de dames: word niet verliefd op een klant. De allermeesten houden zich daaraan. Telefoonnummers wisselen we graag uit met onze favoriete rondtrekkende hoeren. En zij met ons. Zij trekken van stad naar stad en van woning naar woning. Als ze weer in onze regio zijn, sturen ze ons een berichtje en verheugen ze zich op ons bezoek. Nee, we denken niet dat ze zich verheugen omdat we zo sexy zijn. We weten dat geld sexy maakt. Maar ook een barman/vrouw of een taxichauffeur doet zijn/haar werk niet vanwege de leuke cliënten. Toch verheugen bijna alle dienstverleners/sters zich over aangename klanten. 2) Pijpen, neuken, kletsen, kusje links en kusje rechts, „het was fijn, tot de volgende keer“. We verlaten de plaats delict met een lied op de lippen, maar we zijn geen verkrachters. Onze omgeving profiteert van ons goede humeur, dat enkele dagen kan aanhouden. De meeste vrouwen komen uit landen met grote armoede, maar ook Duitse huisvrouwen en studentes „werken“. Gesprekken worden gevoerd in het Duits, Engels, Spaans of in andere talen, en in lichaamstaal. In de gangbare voorstelling van de klant zijn er twee types: de een die alleen „dat ene“ wil, en de ander die alleen wil praten. Niets is minder waar. We willen alles. De AST (After Sex Talk) is aangenaam en stimulerend. Bijna alle vrouwen die we leren kennen, zijn zelfbewust, trots en interessant. Ieder van ons kan vertellen over hoogtepunten: heerlijke ervaringen met hemelse vrouwen. Sommigen zouden we op slag trouwen of zouden we graag als vriendinnen voor altijd aan onze zijde hebben. En houd ons alstublieft niet voor dom. Paysex is weliswaar een betaald spel. Toch weten we wie we voor ons hebben. 3) Nauwkeurig bekeken hebben noch vrouwen noch klanten een probleem met de moraal. Het is win-win. De een heeft geld nodig, de ander heeft seks nodig. Dat is een zaak, en geen dwang: noch dwingen wij de vrouwen onze interesse op, noch vice versa. De ongelukkige verbinding van macht en seks hebben we elders leren kennen. Met of zonder trouwring hebben we – in vele vormen - bij de correcte relatieseks vaak meer betaald dan bij de gekochte liefde. Nee, we zijn ook geen relatie-lozers, integendeel. Maar we vinden het gewoon fijn om goed te wippen. Wat paysex aantrekkelijk maakt, is de duidelijkheid van de afspraak, de gelijkwaardigheid, de afwezigheid van macht. U zult nu zeggen dat het geld de macht is. Juist, seks in de vorm van een product en een koel biertje hebben één ding gemeen: voor beide moet betaald worden. Doch in raambuurten, clubs en appartementen ontmoeten geen machtsgeile mannen „gevallen“ vrouwen, maar gaan volwassen alledaagse mensen van verschillende herkomst een zakelijke relatie aan. En of u het nu gelooft of niet, in de etablissementen gaat het er meestal vrolijk tot grappig aan toe; een domme wereld vol harde tegenstellingen laat zich nu eenmaal alleen met wat humor verdragen. 4) Belangrijk is: wij zijn niet de minderheid, maar wij zijn de meerderheid, wij zijn met miljoenen. Natuurlijk zijn we niet allemaal edel-klanten, maar ook koopjesjagers, uiterlijk-neukers, porno-rammers, romantici, excentriekelingen, cowboys, natuurjongens, liefdesgekken, moederskindjes, grote, kleine, naïeve, domme, verwaande, intelligente en ontwikkelde klanten – om maar enkele types te noemen; sommige SDL's (seksdienstverleners) bieden hun service ook aan voor vrouwen, paren, en mannen en vrouwen met een handicap. Bijna alle klanten zullen bevestigen dat wederzijds respect tussen klant en SDL de voorwaarde en basis is van de gekochte daad. Deze is voor ons - vrouwen en klanten - niet de hoogste vorm van liefde, maar massage, met een illusie op tijd en een hoogtepunt. We weten dat het werk als SDL zwaar kan zijn. Des te meer waarderen we het als de dames een goed humeur hebben. Als onze portemonnee het toelaat, geven we meer dan afgesproken. Safe sex bestaat niet, wel regels voor safer sex. Wie deze niet opvolgt – of het nu mannen of vrouwen zijn -, brengt anderen in gevaar en moet naar onze mening strafrechtelijk worden vervolgd. 5) En houd de vrouwen niet voor dom, ook zij weten heel veel over ons. Sekswerkers zijn niet alleen edele vrouwen, maar vriendin, maatje, moeder, domina, dikke, dunne, luide, stille, strenge, harde, lieve, brutale, naïeve, doortrapte, toornige, domme, verwaande, intelligente en ontwikkelde hoeren – om maar enkele types te noemen. Velen zijn haantje-de-voorste. Anders zouden ze het helemaal niet redden, vooral als ze in Duitse landen niet thuis zijn. Ook hoeren hebben beroepseer, en er schijnen er te zijn die af en toe hun plezier hebben met klanten, bijvoorbeeld met vaste klanten die ze goed kunnen luchten. Klanten en hoeren vormen een veelzijdige variëteit aan combinaties. Of de „chemie klopt“, wordt elke keer opnieuw beslist. In het centrum van het samenzijn staan dan vrij eenduidig de „11 minuten“ die Paulo Coelho tot titel van zijn kitscherige bestseller over prostitutie maakte. 6) We weten dat met ons geld hele families in Roemenië, Bulgarije of in het Caribisch gebied worden gevoed. Of de studie wordt gefinancierd, in Polen, Hongarije of Duitsland. We beschouwen onszelf niet als goede mensen, maar slecht kan dat niet zijn. Sommigen vertellen ons over thuis, over familie en over kinderen. Het leven zonder geld drijft hen naar de geldmetropolen. Toegegeven, sommige meiden dragen het verdiende geld waarschijnlijk naar een nietsnut. Het is echter geen prostitutie als een vrouw werkt en een man parasiteert. Men noemt dit soort arbeidsverdeling patriarchaat. We paternaliseren de vrouwen niet door hen ongevraagd advies te geven over wat goed of slecht voor hen zou zijn. 7) Gedwongen prostitutie en mensenhandel zijn een andere zaak; dat is het misdrijf verkrachting. Wie vrouwen bedreigt, verwondt of hen verkocht, moet worden opgesloten. We weten best dat er klanten zijn die opgewonden raken van echte brutaliteit of van minderjarigen. We zijn te allen tijde bereid om die smeerlappen aan te geven. Als we zelf gecriminaliseerd worden, is dat niet meer mogelijk. Hoe minder de betaalde seksdienstverlening wordt veroordeeld, des te minder ruimte hebben mensenhandelaren om zich in dit milieu op te houden; gigantische winstmarges voor maffiabendes zijn alleen mogelijk in illegale maatschappelijke segmenten. Daarmee komen de huidige cijfers overeen: de gevallen van mensenhandel zijn volgens het BKA sinds de invoering van de nieuwe prostitutiewet dalende. Reflexmatig noemt u, mevrouw Schwarzer, deze cijfers „slechts het topje van de ijsberg“ en verwijst u naar een mysterieus stijgend „duister getal“. Bewijzen heeft u niet. En zelfs Wikipedia weet dat tegen de term gedwongen prostitutie "wordt ingebracht dat deze structurele problemen van migratie en welvaartsverschillen in dader-slachtoffer-schema's probeert te persen". Niet controleerbare horrorcijfers over mensenhandel worden meestal gebruikt om stemming te maken tegen armoedemigratie. 8) De winst van de ondernemer is het doel van de vrije markteconomie. Daarom gaan we ervan uit dat bordeelhouders aan ons een goudmijn verdienen. Toch nemen de vrouwen uit Oost-Europa in de peeskamers van de meest succesvolle Europese economische natie nog een veelvoud in van wat hun mannen op grote Duitse bouwplaatsen kunnen verdienen. Anders zouden ze de baan immers niet doen. De mondiaal doorgevoerde concurrentiestrijd maakt hen tot verliezers en verliessters in hun landen van herkomst. Daarom proberen de vrouwen hier aan ons waardevolle geld te komen. Wat we hen graag geven. Vooral als we ontspannen en tevreden naar huis gaan. Dan weten we dat het bedrag goed besteed was. Tot ons genoegen is dit bijna altijd het geval. We weten best dat we de profiteurs zijn van deze wereldwijde economische orde. Echter, wij zijn niet de veroorzakers. Tussen haakjes behoren we ook niet tot het razendsnel stijgende aantal Duitse miljonairs en multimiljonairs. Van een consumptieboycot moeten we niets hebben: dat levert noch de vrouwen noch ons een voordeel op. 9) U, mevrouw Schwarzer, schetst een volkomen ander beeld van het milieu van seksdienstverlening. Sodom en Gomorra en de voorportaal van de onderwereld dienen u als matrix voor uw publiekstrekkende associaties. Het aan het begin genoemde citaat van de EMMA-auteur, een katholieke maatschappelijk werkster uit Zuid-Duitsland, doet denken aan middeleeuwse marteling door spietsing, niet aan een betaald liefdesspel; we vermoeden overigens dat de schrijfster op dit punt haar seksuele geweldsfantasieën niet meer kon inhouden. De dame geldt bij de Duitse Bondsdag als „expert voor de bestrijding van mensenhandel en het toezicht op prostitutiegelegenheden“. Haar is niet vreemd wat ook klanten weten: „In de regel werken de vrouwen voor hun families en sturen zij hun gehele prostitutie-inkomen naar huis. Vele van de vrouwen zijn hier niet alleen. Zij worden vergezeld door broers, neven, door hun echtgenoten, door hun vaders... Elke cent wordt gespaard en naar huis gestuurd... Zo komt de typische prostituee uit Oost-Europa, is begin 20 en heeft twee of drie kinderen in het thuisland“ (Sabine Constabel voor de Duitse Bondsdag, juni 2013). 10) We weten dat er moed voor nodig is om ergens in Roemenië de koffers te pakken om in een vreemd land geld te verdienen aan vreemde mannen. Niet weinigen van de vrouwen hebben een opleiding, er zijn ook academici. Tegen ons vertellen ze dat het in hun vaderland allang is rondgegaan hoe een vrouw in Duitsland geld kan verdienen. Velen - bij lange na niet allen - komen in familieverband hierheen, maar zonder met een pistool op het hoofd gedwongen te worden. Anderen organiseren onafhankelijke carpoolgroepen of pendelen met lijnvluchten. Als S. Constabel beweert dat de vrouwen niet weten waar ze aan beginnen, baseert zij deze inschatting op haar jarenlange werk in de oude binnenstad van Stuttgart, vooral bij de straatprostitutie. Zij vergeet dat de door haar begeleide cliëntes heel goed weten dat zij maatschappelijk werkster is en – net als andere dienstverleners/sters – haar werk niet om altruïstische redenen doet. Bovendien zijn typische helpersnaturen steeds op een levensbeschouwelijke missie. Overal ter wereld waar arm en rijk elkaar ontmoeten, vertellen de bezitlozen daarom aan hun professionele vrienden precies dat wat deze willen horen. Al het andere zou voor de verzoekster ook weinig nuttig zijn. Het gesprek van de (betaalde) helpster met de hulpbehoevende hoer is geen dialoog vrij van machtsverhoudingen. 11) Zowel u, mevrouw Schwarzer, als uw schijnheilige maatschappelijk werkster, zijn een toonbeeld van huichelarij. Uw verklaarde doel is de criminalisering van de klanten en het verbod op prostitutie. U doet zich daarbij voor als vriendinnen en helpsters van de prostituees. Ook al zou u met de door u nagestreefde repressie mensenhandel en gedwongen prostitutie bevorderen. U wilt het sekswerk afschaffen door de sekswerksters hun inkomstenbron te ontnemen, en verklaart dit tot een beschermingsmaatregel voor de sekswerksters. Een vreemde en absurde logica. Heeft u de betrokkenen eigenlijk wel gevraagd? Zolang u niet in staat bent om alle SDL's die in Duitsland werken een baan als hoofdredactrice te bezorgen, geloven we niet dat u het eerlijk meent. Omdat van tevoren duidelijk is dat u dat noch wilt noch kunt, is de functionalisering van de vrouwen een verachtelijke zaak. Wijzelf wensen elk van onze vriendinnen voor even veel geluk en succes als ze ergens anders naar een baan gaan zoeken. 12) In uw kruistocht tegen seks als dienstverlening knutselt u naarstig aan het publieke anti-prostitutiediscours. Een essentieel onderdeel van dit discours tegen de betaalde seksdienstverlening is de systematische gelijkstelling van gedwongen prostitutie met vrijwillige seks voor geld: betaalde seks moet als metafoor voor geweld en uitbuiting in het brein van de burgers worden gebrand. U wilt bereiken dat vrouwen die vanwege de verhoudingsgewijs goede verdienmogelijkheden ervoor kiezen om in deze branche te werken, categorisch tot verkrachtingsslachtoffers worden gestigmatiseerd. Dat is klinkklare onzin. U ontneemt de vrouwen die de prijzen bepalen hun handelingsbekwaamheid en demoniseert de mannen die hen boeken. Wij vormen een aanzienlijk deel van de bevolking. Vreemd is dat noch klanten noch hoeren in uw vermeende hulpactie worden betrokken. Waarom u dat niet doet, is duidelijk. Het geliefde cliché van dader en slachtoffer zou wankelen als een representatieve dwarsdoorsnede van de betrokkenen aan het woord zou komen. Het doel van uw campagne, het creëren van een klimaat van zwartmakerij en laster, zou schade oplopen. Uw inspanningen worden geflankeerd door geëngageerde Tatort-commissarissen en de meest reactionaire kardinalen die de katholieke kerk te bieden heeft. 13) Bij de analyse van uw tekst- en woordbijdragen valt op dat u opzettelijk directe dwang en het geweld van armoede door elkaar haalt. Daarbij worden ontroerende anekdotes uit de cliëntèle van maatschappelijk werkers in de rosse buurten verteld. Meestal komen die van de straatprostitutie, een deel van de seksbranche dat niet representatief is. Zeker zijn de voorbeelden waar, maar zelfs voor de straatprostitutie niet karakteristiek. Het publicitaire product van uw werk ligt onder het niveau van de Bild-Zeitung en heeft noch met de leefwerelden van de sekswerksters, noch met de werkelijkheid in bordelen, clubs en raambuurten, noch met de instelling van normale klanten tegenover vrouwen te maken. We weten dat iedereen op de een of andere manier haar geld moet verdienen. U doet dat door een opzettelijk vertekend maar sensationeel beeld van de seksbranche te verkopen. Het gaat u niet om de afweging van argumenten in het voordeel van uitgebuite vrouwen, maar uw doel is de gewelddadige uitroeiing van een duizenden jaren oude interactie tussen de geslachten. Deze is in Duitsland momenteel niet verboden en past niet in uw bigotte wereldbeeld. Wij staan volledig aan uw kant tegen verkrachting, gedwongen prostitutie en mensenhandel. Maar wij vinden uw hetze tegen de betaalde seksdienstverlening contraproductief, saai, oeroud, leugenachtig en gevaarlijk. Betaalde seks is niet onterend voor vrouwen, en het is geen schande voor mannen om voor seks te betalen. Drie vragen aan mevrouw Schwarzer: 1) Waarom zou seks dan geen handelswaar mogen zijn? (Terwijl zelfs het eten dat we eten en het water dat we drinken handelswaar is. Anders dan seks zijn eten en drinken zelfs primaire behoeften. En dan zou seks gratis moeten zijn? Alleen de lucht om in te ademen is (nog) gratis.) 2) Waarom zou een volwassen vrouw niet de gelegenheid mogen aangrijpen om binnen drie dagen te verdienen wat zij in haar vaderland in drie maanden niet zou verdienen? 3) Waarom kan mevrouw Schwarzer zich vrouwen altijd alleen als slachtoffer, en mannen alleen als (boos)doener voorstellen?

We verheugen ons erop als mevrouw Maischberger en de heer Jauch voor de volgende show met mevrouw Schwarzer ook welbespraakte klanten uitnodigen. Wij roepen alle zogenaamde klanten op om mevrouw Schwarzers modderpropaganda offensief tegen te spreken. Met vriendelijke groet, Manuel Köhler, Patrick Maurer, Daniel Müller, Thomas Schuster, Martin Weber

Bron: http://freieroffensive.blogspot.de/

Hier verder lezen - Deel 2

Het verbod op prostitutie - Tussen vrijheid en dwang (Deel 1)

Lieve voorstandsters van vrijwillige prostitutie!

Aan de bondskanselier en de Bondsdag

„Alleen een wereld zonder prostitutie is humaan“